Taşın ağladığı ülke: Ağlayan çeşmeden ağlayan Kırım’a

Biz Kırım’dan çıkarken / Kar yağmadı kan aktı / Anam babam kız kardeşlerim / Gözleri dolu yaş kaldı

Akşam ince ince iniyor Gökgöz yamaçlarına. Her gün olduğu gibi. Telâşsız, sakin ve geniş bir zaman içinde. Önce sıcaklığını kaybediyor güneş, ardından ışıltısını ve sararan rengiyle ince ince hüznü dokuyor.

Sabah yağmurun sesiyle uyanıyorum Gökgöz ufuklarına. Bahçesaray yakınlarındaki bu köye, içinde bulunduğumuz dinlenme tesislerine, sabaha karşı geldik, Kırım’da sabahı karşılamaya azimli 21 yürek.

(more…)