Bir Şiir Festivaline Gidememek

Bir şiir kitabım bile olmadı benim. Şiir kitabım olmadığı için şiir festivallerine çağıran da olmadı. 

Bir dostumdan ödünçlemeyle kitabını istedim vermedi. Kendime küstüm ben de. “Niçin bir şiir kitabı bile çıkaramadım” diye. Oysa benim de o şiir festivaline giden şiirciler kadar güçlü bir narsisliğim vardı. Tamam kabul ediyorum, şiirlerim güzel değil. Fakat çalıp çırpmıyorum hiç değilse. Seneye yol parası bulup ben de gideceğim şiir festivallerine, tabii ki bir de tanıdık ayarlayabilirsem…  Acaba beni görüp terk etmek isteyen şiirciler çıkacak mı o güzelim “pilavı kıt”  dedikodusu bol şiir festivallerini, bir kitabım bile yok diye.  “Şairsen ispatla, haydi göster şeyini, kitabını” derler mi acaba? Neyi, kime ispatlayacaksam bir de!

Bir teyze, geçenlerde çocuğuna demiş ki : “Sen yoksa şiirci mi olacaksın oğlum, kendi kendine garip pozlara giriyorsun.”  Okuma yazması olmayan bir teyze, aslında seçkin şiircilerin kendi kendine böbürlendiğini nasıl da kolayca anlamış değil mi sevgili dostlar?

Ben çok kızıyorum cin olmadan çarpmaya çalışanlara. Şiiri tanımadan, şiirin ne demek olduğunu öğrenmeden şairlik iddiasıyla kendini garip pozlarla tatmin eden zavallı şiircilere öyle kızıyor, öyle acıyorum ki… Biz şiir yazdığımızı, şiirsever olduğumuzu utana sıkıla ifade ederken birileri çıksın, alt alta üç beş anlamsız laf sıralasın adına da “şiir” desin….( Bu anlamsız laf kalabalığı İkinci Yenicileri taklit etmek şeklinde yapılıyor genellikle. ) Utanmadan bu tür zırvalıkları kitap haline getirip caka satsın bir de. Bir okur olarak karşı çıkıyorum ben buna. Sonra bu da yetmesin gittiği şiir festivallerinde şiire önem verdiği ve gerçek şaire saygı gösterdiği için kitap çıkarmaya çekinmiş şair adaylarına da laf yetiştirsin: “Kitabı var mı bunun? Kitabı yoksa niye gelmiş buraya? Bir daha bunlar gelirse ben gelmem!” 

Aman ne olur gel. Biz ne yaparız siz gelmezseniz? Şiirsiz kalırız, sizsiz kalırız. Engin bilgilerinizden istifade edemeyiz. Aslında ben biliyorum sizin gibi şiircilere söylenecek sözü ya neyse bende kalsın.

Çocukluğum büyük şairlere imrenmeyle geçti benim. Hala şair olarak tanınmış her kim olursa olsun benim ilgimi çeker. Saygı duyarım ben şairlere. Çünkü onlar başka bakarlar dünyaya, bön ve bayağı değil. Herkesten farklı görür, farklı duyar; kendinde kalanı da farklı dökerler söze. Daha önceki söylenenleri değiştirip ilk defa yazılmış gibi öne sürmezler.

Şairleri saygıyla selamlıyorum, şiircileri değil. 

Ferhat Efe Sorel