Yusuf Halaçoğlu sadece meraklıların değil sosyal hayatında kendi dar çevresi dışında da temas halinde bulunan ve özellikle göç alan kentlerde yaşayan büyük bir kitlenin zaten bilinmekte olduğu gerçekleri dillendirmekten başka bir şey yapmadı. Kürtçülükten ve Alevicilikten prim elde edenler hemen ayağa kalktılar, çünkü söz konusu gerçeklerin bilinmesi ve dile getirilmesi sanılanın aksine çatışma değil uzlaşma doğuracak realitelerdi. Yeter ki etnik köken milliyetçliğine düşülmesin… Öte yandan Türk milleyetçiliği anlamında da insanların ırki saflıklarını sorgulamaları daha ılımlı düşünmeleri sonucunu doğurabilir. En azından böyle bir iyi niyetin oluşmasının kapıları Anadolu coğrafyasındaki etnik geçişlerden haberdar olmakla açılabilir. Bu ve benzeri ihtimalleri göz önünde bulundurunca Halaçoğlu’nun ne söylediğini ve onun bu söylediklerine karşı verilen tepkilerin aslında ne anlama geldiğini düşünmenin onu alkışlamak ya da yuhalamaktan çok daha anlamlı olduğunun altını çizmekte yarar olduğunu düşünüyorum.