BASİT

Oldurmadı zaman beni
yine kanadım sözlerin izinden.

Öğrenmeli kesip atmayı
en alık yerini kalbinin
önce kendi kırmalı insan
en kırılgan ‘ben’ini
Çelişkisiz yok hayat, hele hüzünsüz…
Hep gülümseyen bir kız çocuğu yok,
hep onurlu dimdik erkek çocuğu…
Hiçbir zaman bitmeyecek
hayattan isteyeceği insanın.
Bitmeyecek hiçbir zaman;
bir evin ihtiyacı,
bir çocuğun merakı,
bir kadının ihtirası,
bir babanın iktidarı,
insanın yara alışları…

Hiç ummadığım şekilde yaralandım
seven sandığım ağızlarla…

Basit oldu…
Sözlerle oldu…