Yazıyorum.kendimi.yalnızlığımın sesiz çığlığında boğulmamak için.Duygularımın kulağımda çınlayan sesizliğine ses katmak için.Şimdiye kadar yazdıklarım ve yazacaklarım yazı tekniğine hiç de uygun olmayabilir.AMA YAZMAK Benim için terapi gibi.yaşamak gitgide zorlaştkça mutsuz insanların sayısıda çoğalmakta.günümüz insanı teknoloji nin başdöndürücülüğüne kendisini o denli kaptırmış ki.,nereye gidiyoruz bilmiyorum.sevgiyle varolan yürekler hani nerde?

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu