5 Eyl
köşe başında bekleyen kader defterini dürerken yarının,
kızıla boğulan gökyüzü nazlanıyordu baktığımda yüzüne,
bekleyenim yoktu sevenim olmadığımdan acıyla
dokunduğumda yüreğime,
çığlıkları yükselen düşlerim yırtarken göğsünü arzın,
ben gözyaşımı siler gibi yaptım o an bir damla umutla,
kader alın yazısıysa kaçış yoktu biliyorum sarhoş olamazdım tutkuyla,
yarın elbet biri gül dökerdi yollarıma kefenini yırttığımda kabuslarımın.
akasya çiçeğe durduğunda huzur bulacak çünkü yüreğim günü aydınlanacaktı
yollarımın.
| KİTAP ARAYIN! |
"Kader" konusuyla ilgili 3 yorum yazılmış.
SİZİ TEBRİK EDERM,KADERİ AKICI GÜZEL BİR ÜSLUPLA ANLATMIŞSINIZ.BAŞARILAR
Oysa ki Numan bin Sabit kaderden bahsederken “Sanki başımda bir kuş var en ufak bir hareketimde uçup gidecek sanıyorum.” derdi. Hassasiyet…
büyülü bir düş gibi…sanki sizi, bir yerlere, peşi sıra sürüklüyor… “akasya çiçeğe durduğunda huzur bulacaktı yüreğim, günü aydınlanacaktı yollarımın.” umutsuzluğun karanlığında boğulmaya karşı atılan bir çığlık misali yarını gökkuşağı renginde umut edebilme ruhunu uyandıyor. ne güzel aksettirmişsiniz…düş tadında bu şiiriniz gibi yeni şiirlerinizi de sabırsızlıklar beklediğimi belirtmek isterim.
Bekleme; bu konuyla ilgili ne düşündüğünü yaz!