köşe başında bekleyen kader defterini dürerken yarının,
kızıla boğulan gökyüzü nazlanıyordu baktığımda yüzüne,
bekleyenim yoktu sevenim olmadığımdan acıyla
dokunduğumda yüreğime,
çığlıkları yükselen düşlerim yırtarken göğsünü arzın,
ben gözyaşımı siler gibi yaptım o an bir damla umutla,
kader alın yazısıysa kaçış yoktu biliyorum sarhoş olamazdım tutkuyla,
yarın elbet biri gül dökerdi yollarıma kefenini yırttığımda kabuslarımın.
akasya çiçeğe durduğunda huzur bulacak çünkü yüreğim günü aydınlanacaktı
yollarımın.

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu