Kara Gözlüm

Sensiz öleceğim

Çok sevdim seni ben

Sen bunları bilemeyecek kadar kördün

Yüreğimde öyle bir acı düğümlendi ki

Ne ağlayabiliyor ne de düşünebiliyorum

Günden güne hasretin kor olup

Yakıp tüketiyor bu bedeni.

Çiçekler açar bahar gelince

Sular dağlardan coşarcasına akar

Bir kuzu anasına koşar

Benimse ne açacak bir tomurcuğum

Ne koşacak bir bekleyenim var

Sadece hasret var yüreğimde

Yakıyor yüreğimi bu umutsuzluk

Canım çok yanıyor

Bak gece bile gündüze

Kış bahara kavuştu

Hala neyi bekliyorsun

Söndürmek için bu hasreti

Her akşam kurduğum rakı soframda

Kadeh kadeh sensizliği içiyorum

Yanında mezesi hasret

Bir de bakmaya kıyamadığım

Resmin var sıvaları dökülmüş

Biraz da rengi solmuş duvarda

Ve o kadehimdeki hasret var ya

İçime her çektiğimde

Sanki seni tekrar yaşıyorum

Beni nasıl yaşarken öldürdüğünü

Beni anlamayışını

Ama yine de sana

Kızmıyorum be kara gözlüm

Ben senin resmine bile bakmaya kıyamazken

Nasıl da isyan ederim ben sana

Nasıl da kötü düşünürüm hakkında

Gönül ferman dinlemiyor işte

Çok defa denedim seni unutmayı

Olmuyor be kara gözlüm

Unutamıyorum seni

Sen beni sevmesen de

Sen ellerin olup gitsen de

Yine ben seni seveceğim

Bir gün duyarsan ki

Gitmişim bu dünyadan

Unutma seni ne kadar sevdiğimi

Unutma ki hasretinden öldüğümü

Unutma seni bunca severken

Sensiz öldüğümü.

Ramo  04/09/2007