hiç bir olur mu tutanla tutmayan

Babaannem,
yıllar önce, ben bir ortaokul talebesi, sıcak bir haziranda oruç tutup dururken,
dallardaki eriklere ağzım sulanıp akşamı etmişken, sapanımdan kuşlara bir taş bile fırlatmadan 1 ay oruçlu geçirmişken, kadir gecesi geçip de son birkaç gün kalınca ramazandan,
“Tutan da bir oldu, tutmayan da oğulcuğum” derdi bu günlerde.
Daldaki eriklere, kayısılara bakıp bakıp “Hiçbir olur mu, hiç olur mu, ya babaanne” diyesim gelirdi. Öyle ya hiç bir olur mu? Yüreği dinginleşenle dinginleşmeyen, gözleri süzülenle süzülmeyen, pınardan abdest alırken dudaklarının ıslaklığını şeytana vermeyenle, şaraba hemhal eden.. bir olur mu ey rahmetli babaanneciğim bir olur mu.
Rahat uyu, ben sen gideli hala oruçluyum benim biricik ninem….. muhabbetle dost