“Denemeci Bir Yeryüzü Vatandaşıdır”

Yolcu Dergisi, Konuşturan: Ümit Zeynep Kayabaş

Ümit Zeynep Kayabaş:

*Söyleşilerinizde en sık aldığınız sorudur; niçin deneme? Kişi en çok neye yatkın hissediyorsa kendini onda yoğunlaşmalı diye olmuş cevaplarınız. Denemede lider olarak vermişsiniz kendinize Salah Birsel’i. Bir türlü doğamayan ağaçlı kitaba dair sorular almışsınız. En güzel eserin yazılmayan eser olduğunu biliriz halbuki hepimiz. Ve aylardan da Nisan önünüze gelmiş ne alıp veremediği var Ali Çolak’ın bu ayla denildiğinde; belki bu ayın benimle bir alıp veremediği vardır demişsiniz haklı olarak.

Sizi tanımak babında en belirgin mumlar dikilmiş başköşeye. Hepsinin ötesinde kimsenin uzanamadığı, sizin dahi zor keşfettiğiniz içinizdeki Ali çolak’ı özetler misiniz dergimiz Yolcu’ya?

Ali Çolak:
*Bu soruya, bir sürü ağrıdan dolayı pek çok test yaptırmak ve bir o kadar film çektirmek için hastaneye gitmediğim, ayrıca ev taşımak gibi sıkıntılı bir işle uğraşmak zorunda olmadığım güneşli, güzel bir günde cevap vermek isterdim. Sanırım daha olumlu, ışıltılı, umutlu şeyler söylerdim. Şimdi hiç ama hiç de güzel şeyler söyleyemeyeceğim kendime ve dünyaya dair. Ali Çolak, bu çağda yaşamak istemezdi. Çağımızda yaşamak ona ağı geliyor. Pek fazla güceniyor, inciniyor. Bu onun kusuru tabii, kimsenin suçu yok. Okumak ve yazmaktan başka uğraşının olmayacağı, herkesin birbirini tanıdığı, sokakta herkesin selamlaşıp ayaküstü sohbete giriştiği, evlerin kapısının kilitlenmediği; ölümlerde hep birlikte ağlanan, sevinçlerde hep birlikte coşulan bir mahallede; orada doğup orada büyüyüp orada yaşlanıp ölmek isterdi. Yazar olmasa ve illa bir iş yapacak olsaydı, herhalde bahçıvan olurdu. Şu yeryüzünde bir tek o gelirdi elinden. Evet, başkaca bir şey gelmiyor aklıma. Yazdığım onca yazıda kendimi anlatmaktan başka bir şey yapmadım. Öyle açık seçik anlattım, öyle bilinir kıldım ki kendimi, daha anlatacak bir şeyim kalmadı sanki.
http://www.alicolak.com/?islem=roportajlar&islem2=roportaj&id=19