Derilmemiş Güllerin Sessizliği…

Tüm yüzler arasında yalnız yeşil gözlerine atfettiğim
derilmemiş güllerin sessizliği,
Yüreğimdeki ebedi hasretin bitmez..
Aç kulaklarınıda dinle; sana özleyişin bestesini;
Hasret senin gözlerine,
Ey yirmi üç yılın onbir şubatı,
dinle,
Ey kalbimdeki açan güllerin en taze baharı..
Kalbindeki güzelliği ben görürüm
ve ben bilirim varlığının kıymetini,
gitme gözlerimden.. yanındayım işte, al beni sevgili
Duy artık beni, bil artık seni nasıl sevdiğimi
Suçum cihandan büyük, kahrımla pişmanlığa tarif bulamam,
gözyaşlarım dökülse de yüreğin soğumaz mı ey ateşiyle beni kül eden?
Farklısın herkesten,
yapraklar ve çiçekler yüzünden renk alsalar,
toprağın tenime bir gül kadar yakışsa,
bir kum taneciği olsam ayaklarının altında,
sen beni ezip geçsende ben ona aşk derim..
Lakin ben; gururu, vurup öldüreli çok oldu,
ben aşkçıkları, basit ve riyakar insanları
çoktan ezip geçtim,
gurur ki insanları şekilden şekilde sokar,
ben aşkınla eğilip gururu sefil ettim..
Ay yüzlüm,
ay gelipte secde kılar gözlerinin yeşilliğine,
Tanrı bile göz koyar yanağındaki bir tüye,
o gözlerin ki aynasıdır tanrının,
o gözlerin ki mihrabıdır yüreğimdeki aşkının..
kayısı ile zerdali arasındaki ince çizgidedir aşklar,
aşkın değerini manavlar değil, çiftçiler anlar..
ay gelipte secde kılar gözlerinin yeşilliğine,
Ben gönlünün tarlasında günlüksüz bir maraba,
Ayçiçekleriyle geceye uyanır dönerim yüzümü mehtaba,
Ay yüzlü güzelim,
güzelliğini anlatacak bir tek şiir olamaz,
İsmini beyaz kuş tüyünden kalemler bile yazamaz,
titrer, kırılır orta yerinden.. oysa bir gülümsesen
hayat vereceksin bu kanlı kuş tüyüne,
Sana hep diyorum ya Ey Sevgili,
güzelliğini kalbim görür,
aşkını ben yaşar,
gözyaşlarınla ben ölürüm..!
Tüm yüzler arasında yalnız yeşil gözlerine atfettiğim
derilmemiş güllerin sessizliği…’