Alevi Babanın Gözyaşları yazısına yapılan yorumlar http://blog.dergibi.com/2008/01/03/alevi-babanin-gozyaslari/ Dergibi camiasının web günlüğü Wed, 20 Aug 2008 10:25:50 +0000 http://wordpress.org/?v=2.2 Oguz Duzgun tarafından http://blog.dergibi.com/2008/01/03/alevi-babanin-gozyaslari/#comment-2528 Oguz Duzgun Fri, 04 Jan 2008 22:21:55 +0000 http://blog.dergibi.com/2008/01/03/alevi-babanin-gozyaslari/#comment-2528 Yunus Nadir Bey, Kıymetli yorumlarınızla daha bir zenginleştim. Teşekkürler......... Yunus Nadir Bey,

Kıymetli yorumlarınızla daha bir zenginleştim.

Teşekkürler………

]]> Yunus Nadir Eraslan tarafından http://blog.dergibi.com/2008/01/03/alevi-babanin-gozyaslari/#comment-2512 Yunus Nadir Eraslan Thu, 03 Jan 2008 19:49:49 +0000 http://blog.dergibi.com/2008/01/03/alevi-babanin-gozyaslari/#comment-2512 “Ey İnsanlar! Zahitlik, ümidin kısa olması, nimetler karşısında şükretmek ve haramlar karşısında sakınmaktır. Eğer ümidin kısalması sizden uzak olursa haram, sabrınızı yenmesin; nimetlere karşılık şükretmeyi unutmayın. Allah, doğru sonuçlarını ortaya çıkaran açık delillerle ve özrü gösteren açık kitaplarla size karşı insaflı davrandı.” Hz Ali (BELAGATIN PİRİ) [Nehcü’l Belağa- Beyan nüshası] Yazınızı beğeniyle okudum. Fıkıh literatüründe Medine Fukahaları olarak anılan on iki imamdan özellikle İmam Muhammed Bakır (R.A) ve O’nun oğlu İmam Cafer (R.A) –ki aynı zamanda İmam Ebu Hanife hazretlerine hocalık da yapmışlardır- Caferiyye mezhebini şekillendiren büyük fıkıh âlimleridir. Ne ki günümüz Anadolu Aleviliği bu kaynaklardan uzaktır. Hal böyle olunca Anadolu Aleviliği, sözlü kaynağı – dedelerin anlata geldiği kıssalar- ve geleneksel bir dili kendine aracı kılarak bir nevi tasavvuf disiplinini kendileri için bir hayat düsturu olarak kabul etmişlerdir. Dolayısıyla Alevilik asla bir mezhep değildir. Yazınızdaki cem evi ve cami karşılaştırmasına gelince, cem evi neredeyse bir kurum mesabesindedir. Oysa cami asla bir kurum değildir. Tüm müslümanlara açık bir mabettir. Orada yalnızca namaz kılınır. Belki de cem evi ile tekke birbirine daha yakın duran kurumlardır. Diyeceğim o ki yeryüzünü bize mescit kılan Rabbimizin anıldığı yerler aynı zamanda tüm ayrılıkların da bittiği yerler olmalıdır. Hz Ali sevgisine gelince, kalbimizi yarmak kabil olsaydı belki o zaman bilinirdi. Keşke aslı astarı olmayan ve Alevi irfanına tamamen ters düşen ithamları anmasaydınız. Zira kadim Alevi geleneği böylesi marazlardan azadedir. Sözlerimi şimdilerde acemi sazımla çalmaya çalıştığım Pir Sultan’ın bir deyişiyle bitireyim. Dönen Dönsün Koyun beni hak aşkına yanayım Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan Yolumdan dönüp de mahrum mu kalayım Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan Kadılar müftüler fetva yazarsa İşte kement işte boynum asarsa İşte hançer işte başım keserse Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan Bir gün mahşer olur divan kurulur Suçlu suçsuz varsa orda bulunur Piri olmayanlar anda bilinir Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan PİR SULTAN'ım arşa çıkar ünümüz O da bizim ulumuzdur pirimiz Hakka teslim olsun garip canımız Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan “Ey İnsanlar! Zahitlik, ümidin kısa olması, nimetler karşısında şükretmek ve haramlar karşısında sakınmaktır. Eğer ümidin kısalması sizden uzak olursa haram, sabrınızı yenmesin; nimetlere karşılık şükretmeyi unutmayın. Allah, doğru sonuçlarını ortaya çıkaran açık delillerle ve özrü gösteren açık kitaplarla size karşı insaflı davrandı.” Hz Ali (BELAGATIN PİRİ) [Nehcü’l Belağa- Beyan nüshası]
Yazınızı beğeniyle okudum. Fıkıh literatüründe Medine Fukahaları olarak anılan on iki imamdan özellikle İmam Muhammed Bakır (R.A) ve O’nun oğlu İmam Cafer (R.A) –ki aynı zamanda İmam Ebu Hanife hazretlerine hocalık da yapmışlardır- Caferiyye mezhebini şekillendiren büyük fıkıh âlimleridir. Ne ki günümüz Anadolu Aleviliği bu kaynaklardan uzaktır. Hal böyle olunca Anadolu Aleviliği, sözlü kaynağı – dedelerin anlata geldiği kıssalar- ve geleneksel bir dili kendine aracı kılarak bir nevi tasavvuf disiplinini kendileri için bir hayat düsturu olarak kabul etmişlerdir. Dolayısıyla Alevilik asla bir mezhep değildir.
Yazınızdaki cem evi ve cami karşılaştırmasına gelince, cem evi neredeyse bir kurum mesabesindedir. Oysa cami asla bir kurum değildir. Tüm müslümanlara açık bir mabettir. Orada yalnızca namaz kılınır. Belki de cem evi ile tekke birbirine daha yakın duran kurumlardır. Diyeceğim o ki yeryüzünü bize mescit kılan Rabbimizin anıldığı yerler aynı zamanda tüm ayrılıkların da bittiği yerler olmalıdır.
Hz Ali sevgisine gelince, kalbimizi yarmak kabil olsaydı belki o zaman bilinirdi. Keşke aslı astarı olmayan ve Alevi irfanına tamamen ters düşen ithamları anmasaydınız. Zira kadim Alevi geleneği böylesi marazlardan azadedir.
Sözlerimi şimdilerde acemi sazımla çalmaya çalıştığım Pir Sultan’ın bir deyişiyle bitireyim.

Dönen Dönsün

Koyun beni hak aşkına yanayım
Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan
Yolumdan dönüp de mahrum mu kalayım
Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

Kadılar müftüler fetva yazarsa
İşte kement işte boynum asarsa
İşte hançer işte başım keserse
Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

Bir gün mahşer olur divan kurulur
Suçlu suçsuz varsa orda bulunur
Piri olmayanlar anda bilinir
Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

PİR SULTAN’ım arşa çıkar ünümüz
O da bizim ulumuzdur pirimiz
Hakka teslim olsun garip canımız
Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

]]>