Sabah mailimi açınca medyadan tanıdığım, başka ilde yazılı basında müdire olan Meryem Hanım Efendi her zamanki gibi güzellikleri paylaşma adına ileti göndermiş.
Kendilerine nazik davranışından dolayı teşekkür ediyorum.
Paylaşmak adına kendisinin ulaştığı veya aldığı ilginçlikleri bana gönderir. Kendisi Hür Haber yayın organının müdiresidir. Ben buradan kendisini yüksünmeden bilgi gönderdiği için yürekten kutluyorum.
(more…)

Yaz annemin mevsimi
İlkyaz kız kardeşimin. Babamın ise
Sonbahar
Ah yorgun babam
Rüzgarlı tepeler gibi konuşan

(more…)

-I-
tersinden okur ayna
iner merdivenlerden
üşür gözlerine çektiğin kepenk
iliklenir kış yüzüne
soğuk et parçası dilin

– akar kar, narin parmaklarından

çekingen, üşengeç toprak
üflendikçe mahrem ateş
işledim kozasına çekilen masalları
muhacir uykularda, yasak
ağaçta gölgelenmekten.yoruldum
Arsızlaştıkça arşınladığım yıldızlar

-Kusar cenin kafatasına
mevsimini zeus

(more…)

Sevgili blogsever arkadaşlar
Blog dergibi neredeyse gelişigüzel şiirlerin geçit yaptığı ortam haline geldi. Bu durum bizi zorlamaktadır. Şiirlerin blogta yayınlanmasına onay verip vermemek konusunda çoğunlukla kararsızlık yaşıyoruz. Dergibi blog bir şiir paylaşım yeri değildir. Yani arkadaşlarımız yazdıkları şiirleri bloga değil Dergibi’nin şiir editörüne gönderip seçilip onaylandıktan sonra Dergibi şiir sayfasında yayınlatmayı denemeleri daha iyi bir yol olacaktır. Bu konuda anlayış bekliyoruz. selamlar

Bazen insanın ruhu genişliyor. Olmadık zamanda sürprizler olabiliyor. Hiç ummadığınız insanların yardımı olabiliyor. O vakitte bu hayat yaşanası diyorsunuz. Hayatınızın monotonluğu geçiyor.
Temponuza ayak uydurmak için çabalayan dostlarınızın olması ayrı bahtiyarlıktır. Her zaman dostunuzun yanınızda olmasın size hissettirmesi doyumu olmayan, tarifsiz sevince boğar. Coşkuyu yaşatır.
(more…)

Masamız bir yaz ayı. Sandalye
Gölgesi ağacın
Su damlacıkları düş kırıntılarıdır
Kuşların düşürdüğü

Senin yürüyüşünde
Yorgun bir yazmanın endamı
Sesin ki taçyaprağı
Ya da uçarı bir pembe
Soluğun terli, öfken terli. Sonra
Kilim yere serilir
Isınır taşlar suyun içinde
Kuyuların kumu çoğalır
Derin uykusuna dalar ay
Ya sonra
Sonrası bu işte

Kirinden pasından arınır dünya
Renk gelir dizlerime

Gölgeler ki içidir evrenin
Döker de seslerini
Kaybolur gider sokak içlerinde
Çocuk
Sıkıca kavrayıp resimli ipini
Gökyüzünü uçurur

Bereketli bir tarlanın işmarısın
İşveler içinde

       Bu şehir yaman bir düş olan hayatımın yansıyışı olarak kalsın istiyorum. Bu sokaklar, küçük olayları büyük yaşamanın bir sancısı. Küçük bulutlar büyük gökyüzünü nasıl etkilerse işte öyle. Bulutsu bir yaşamın bir insan üzerinde bıraktığı izler…

(more…)

Kışın sert geçmesi benim için çok düşündürücüdür. Neler mi düşünürüm? yosullların çektiği çileleri, fakirlerin soğuktan titrediklerini, ayazın dondurucu ve elimizin yüzümüzün kıpkırmızı olmasını, çaresizliği, en acı olanı da Afganistan da ölenlere üzüldüm.
(more…)

Okunaklı yol şarkılarına çalıştık
Değişimdi ilk hecemiz

Deniz ki yorgun tavrıyla
O göksel kabuklarını
Yoğun bir çabayla kum üzerine
Değiştirir boyuna
Ve yaşlı balıkçı ömrünü 
Kız ise kızlık zarını
Ovalar dağlara değişir. Dağlar
Çalışkan bulutlara

Sözün bekareti çocuğun dişiyle

Bir de gün saplanır güne 
Gibi devrilir usulca. Ay
Bir entari düğmesi. Yıldızlar
Ah yıldızlar ise düşünce…
Balıkçı ile deniz, fikrini
Dağlar akbabayı değiştirir 
Ve sırmalı kız geceleri
Gül kokusuna çalışır da
Bir ip kopar dantelinden ipince
Ağzında
Kırmızı erik çekirdeği

Okul şarkısıydık biz dokunaklı

Musa Öz

hala alışamadım yokluğuna
beni yalnızlığa iten seni unutamadım ne yazık ki
ama gururumu hiçe sayıp, asla kabul edemem sani
kendi yatağımda başka bir kadınla
kimbilir neler fısıldadın aşkın kokusuyla
peki içine çekerken hiç gelmedim mi aklına?
tenin başka bir tene değerken
haram kılınmadı mı sana?
güçlü olmam ağlamamam gerektiğini bile bile
gözyaşlarım senin aşk dediğin beş para etmez sevgine inat,
süzülüyor yanaklarımdan
eğer bir gün özlersen beni,çalma kapımı
ne sana harcayacak vaktim var benim
ne de kiralık bir evim
zaten kapımda yazar ‘Kalpsizler giremez içeri!’