son elveda

sevgilim……  

  senin  hayatındakiler beni mutsuz ediyor onları çıkarınca sen mutsuz oluyorsun.Mutluluk mutsuzluk kavramınıda geçtim yük ve yük oluşlar başlıyor bundan sonra.herşeye bir çare vardır elbette ama yük oluşlar vicdanı getirir canım ,vicdan ise zavvalıya düyulan acıma hissinden başka bir şey değildir ki..Benim içimdeki duygular ne zavallı nede senin vicdanınla avunacak kadar çaresiz.

Ben ise batakta çırpınan birine dönüyorum bu zamanlarda ve çok sık oluyor bu ve her defasında acıyor canım ,sen ise kaçışlarda buluyorsun sakinleşmenin sırrını.bu döngü nasıl düze çıkar ki ,hele ki verecek daha başka bir şeyi kalmayan ben, bunu nasıl yok sayabilirim ki.

her zaman haklı ve haksız olmak üzere iki durum vardır.ama ben artık  haklı olarak Allahın huzuruna çıkacağım günün  tesellisi içinde iken , haksızlık karşısında daha fazla ayakta kalamayacak kadar takatim bitti.Evet haklısın bu halde ikende gün güzel başlamıyor , gece bitmiyor ama belki sen bilmezssin ama “zaman” her zaman kalleştir. ama sanırım en iyi ilaçta yine zamandır.

ve artık hiç bir şey düşünmemek ,hiç bir şeyle suçlanmamak haklı yada haksız  hiçbiri olmamak , kimse ile konuşmamak kendimle kalmak istiyorum.ne duygularım ayakların altına alınsın nede baş tacı edılsin . ne kimse bana acısın , ne sevsin ne nefret etsin.tüm bunlardan kaçış , kendimle kalacağım tek an geceler, geceleri özleyerek gündüzleri yüzüme kondurduğum sahte  tembessüm ile günü bitiriyorum.

gerçi bu kadar uzun cümlelerden anlarmısın bilmiyorum .anlasanda hiç bir şey olmaz bunu biliyorum  ve bildiğim bir şey daha var.. sen her canımı yaktığında can havli ile sana sığındım , açılan daha doğrusu açtığın yaralarıma çare olasın diye ama sen her defasında tuz basmayı tercih ettin.

tüm bunlardan sonra neden beni hala aradığını merak ediyorum.vicdanının altında ezildiğini bilmek her aramanı hançere çeviriyor. ve biliyorsun ki hala sana esir, hala sana doluyum bu esaretin tek gardiyanı olarak her hakka sahip olduğunu düşünüyorsun. ama biliyormusun aklım artık yüreğimin üstünde hükümdalığını ilan etti sayende.yeterince suçlu yüreğim , yeterince yenik ve çaresiz ve artık bırak öylede böylede olsa kaybeden benim ve artık ben sensiz kaybetmek istiyorum yıllarca senle kaybettiğim günlere inat .kalsın artık.  .

bu son veda sevgilim…. artık dönüşü olmayan son caddeye girdim gerisi yok….