suskun biraz da yorgun bir geceden..-

ürkekliğimi bağışlayın!..

ben yazılmamış tüm şiirlerin,

bir garabet aynasında, aykırı duran baş figûran..

sanmak güzeldir diyorum,

kısa cümlelerde teselli bularak..

sanmak güzeldir!..

hüzün mavisi gökyüzü,

koyu karanlık geceler

devirirken üzerime,

müzmîn yalnızlıklara sürüklenirken ben,

usul usul

sanmak güzeldir, sanılanın aksine..

kendine hayrı olmayan

bir kale gibi duruyorum, şüphesiz..

kalbim, sessiz istîlâlarda savunmasız..

birkaç ömürlük geç kalmaların

gıyabında duruyorum,

içimi saklıyorum, içim acımadan..

bu şehre sığamıyorum nasılsa..

henüz ‘ben’ ol(a)madığım hissini uyandıran,

muzip çocuk muamelelerinde,

değişmeyen yazgım

ve hızlıca çarptığım kapıların,

yüzüme vuran muraî boşluğunda çürüyen,

o muteber saydığım yalnızlık..

susmak!

o çok sevdiğim koyu sohbetlerde,

adı geçmeden,

kutlu bir ayin gibi susmak..

susmak ve sahile vuran deniz yıldızlarını,

bir bir ölü denizlere atmak..

ya sonra..

belki bir gün……….

                                        Ayşe Akkoyunlu..  10/04/2008

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu