“Tanıştığınız gibi kalmaz çoğu defa insan”

Bazen dersiniz ki kendimi bulduğum kişi işte / daldığım haz bahçesi / öyle net ki ruh aynası
-Konuşunca zaman seyri
neden görüntüler bize değil, bu yansıma da ne? Diye sorular sorarız kendimize. Küçük bir hüzün dalgasında ruh sarsılırken; elinizde avucunuzda tek bir şey kalmıştır o da tecrübe. Sabit bir hayat formülü içinde ekleyip – çıkarttıklarımız , çarptığımız – böldüğümüz her ne ise bazen en derinden yer ederken usa harfler olur sere serpe size gelen, harmanlayınca duygular onu koşarsınız kelimeden kelimeye ya bir şiir ya da bir nesir ağacının altında (yüreğiniz - çırpınışınız) gölgelenirken yükünüzü alan kitaplar olur. Nereden nereye? Hüznü kutsal sayan (yazan- çizen) insanlar, mutlu olabileceği her şeyi sürgüne gönderirken sahrada sadece bir kum tanesi gülüşleri ve puslu bir ayanın arka bahçesi ilham mı desek bu manzaraya (yorumsuz)…
değişmeyen çizgisiyle / aynada net görüntüsüyle yüreğini azmine yoldaş kılan “Tanıştığınız gibi kalmaz çoğu defa insan ” sözünün inadına hep aynı kalan. Yazmayı seven birini gördü mü onu yazmaya teşvik eden (kalpten teşekkürler ) herkese kendinden bir şeyler katmayı ilke edinmiş bu güzel yüreği tebrik ederim. Dergibi editörü Melih beye sormak geliyor içimden bazen - nasıl bu kadar azimli olabiliyorsun diye: ) Keşke bir ikinci, üçüncü kişi de olabilse sizden …

Dergibi’nin çocukluğunu bilirim. Maşallah şimdi epey yaşlandı. Öncelikle Melih Bayram Dede’nin tutkusu ve inancı, yanı sıra da siteye ürün gönderen insanların mütevazı katkılarıyla bugünlere geldi.  Günümüz koşullarında bu kadar köklü olabilmek, yalpalamadan yürüyebilmek büyük bir başarıdır. Dede, şimdi blog dergibi ile bu köklü ve başarılı sitenin interaktif hinterlandını, nüfuzunu genişletiyor. Gönülden tebrik ediyor, başarılar diliyorum.

Herkes buradaysa, biz de buradayız..
Melih’i kutlamak, arkadaşlarla halleşmek için..
Bakalım nasıl olacak.
Umarız ki ‘güzel’ olur..
Gayret bizden, yardım Allah’tan..

herkese selamlar…
ben de burdayım..
evet, sanırım burada olmayı başardım.

Melih Bayram Dede, ya da benim affına istinaden söylediğim şekliyle “Bilişim Dede”, blog ile yıllardır verdiği sanal mücadelesinde bir cephe daha kazandı. Benim şahsen kendisinden isteğim Dergibi msn i ni de üretmesi, biz bu konuda üzerimize düşeni yapmaya mülakiyiz, müsterih olunuz,

Teknoloji yaşamımızı kolaylaştırmakla kalmayıp kelime haznemizi de geliştiriyor. Server (sörvır) wap, cipiares (gprs), şöyle cümleler kuruyoruz mesela: “Pdf fayllarını aplood ettin mi?” Şimdi bi de bılog çıktı, neyse ki o neredeyse yazıldığı gibi okunuyor.
Onlayn olalım her daim, görüşelim, çetleşelim…

Bundan bir kaç yıl önce PC Time’da “Âlem ‘blog’ olmuş” demiş ve meramımı anlatmaya çalışmıştım. “Bu ‘Blog Dergibi’ de nereden çıktı?” diyorsanız, ‘blog’lar evrenine kısa bir yolculuğa çıkın ve kişisel sitemdeki arşivime aktardığım bu yazıyı okuyun!

http://www.melihbayramdede.com/2006/10/13/alem-blog-olmus/

Melih Bayram Dede yine bir yeniliğin altına imza attı; kendisini kutluyorum. Tıpkı Dergibi gibi (Gibi gibiyim diye bir şarkı vardı değil mi? :)) bu yeni oluşumun da pek çok başarıyı getireceğine inanıyorum. Şimdiden bu site için emeği geçecek/geçen herkese başarılar dilerim…

Sevgili dergibi sakinleri! Niye böyle söyledim bilmiyorum. Belki de bir sükunet sezdiğimden olmalı birden sakin kelimesi çıktı ağzımdan. Burada sessiz olsalar da kimsenin sakin olduğunu sanmıyorum. Bilindiği gibi “dergibi” ilk kuruluşundan bugüne edebiyat sitesi olmanın dışına sarkmadı. Başka konu ve gündemlerden medet ummadı. İstikrarlı bir edebiyat ortamı olarak süregeldi. Yüzlerce şiir, bir o kadar öykü ve deneme yayınlandı sitede ve hâlâ da yayınlanmaya devam ediliyor. Ne var ki buradaki ürünler edebiyat ortamlarında nedense makes bulmuyor. Bu bütün internet dergileri için geçerli. O halde soruyu bir kez daha sormak gerekmez mi: “İnternet edebiyat dergicliği bir yanılsama ya da bir gölge mi? Ne dersiniz bu konuda konuşmaya değmez mi? İnternet edebiyat dergiciliğinin dünü bugünü ve yarını nasıl bir görüntü arzediyor?

Makbule kendisini terk eden İzzet’i acıklı şarkıların yükseldiği bir meyhanede bulmuş ve kendisine geri dönmesi için ikna etmeye çalışmaktadır. İkili arasındaki diyaloğun şu bölümü çok ilgimi çekti:

- Mektup yazdıydım

- Okumadım

- E-meyil attıydım

- Onu da ’spam’ ettim!

‘Spam’in bu kadar halk ağzıyla günlük literatüre girmesi beni oldukça şaşırttı. Aslında şaşırmış olmama şaşırıyor da olabilirsiniz. Çünkü artık küçüçük çocukların bile e-posta adresi, MSN hesabı var.

‘Spam’in halka inmiş olması beni pek de şaşırtmamalı. Galiba beni şaşırtan, ilk kez bir dizide ’spam’ kavramının bu kadar akıcı bir diyalog içinde geçiyor olması.

Şimdi, ’spam’ İngilizce, bunun Türkçe karşılığını neden kullanmıyoruz diyenler de olabilir. Dileyen ‘istenmeyen e-posta’, ‘talep edilmemiş mesaj’ ya da ‘çöp mesaj’ diyebilir. Tercih sizin!