Yüreğim ne kasırgalar geçirdi, ne boranlar kopardı dost dediklerinden dostum dediklerinden .Bu yüreğim nicelerini dost bildi, bâki Dostu bilmeden, ‘O’nu yüreğinin derinliklerinde hissedemeden. 
 
Dilim bunları söylerken, gönlüm tarifi imkansız haykırışlarda, ‘Seni’ arayışta. 
 
(more…)

Annem yaşındaki insanların anneleri iş kadını değillerdi. Evde ve tarlada ağır işleri gören, peş peşe üç beş çocuk yapan, onca işin arasında çocuklarını büyüten, itaatkar kadınlardı. Benim yaşımdaki insanların anneleri yavaş yavaş kent yaşamıyla tanıştı. O kadınların pek azı okul yüzü gördü; babaları veya ağabeyleri uygun görmedi okul yüzü görmelerini, kitap tozu yutmalarını. Kimisi mum ışığında geceleri öğrendi okumayı, dikiş nakış öğrenmek için gittiği hocasının küçük çocuğundan öğrendi.

(more…)

Zaman zaman yokolup gitmek geliyor içimden , kaybolmak o kadar uzun bir süre meşgul ediyor ki bu çığlık ;günlerce gitmiyor yankısı içimdeki en kuytu yerin ,en muhalif yazılarla kaplı duvarlarından. Gidebilir miyim diye bitip tükenmek bilmeyen bir sorgunun içinde buluyorum kendimi . Ne kadar zor olabilir ki gitmek buralardan? Zaten yokluğum bile farkedilmez. edilse de belli kimin arayıp soracağı. Ya kira zamanıdır ev sahibim çalar kapımı ya da veresiyeleri toplayan bakkal çırağı nöbet tutar kapımda. Kim bilir belki de iki üç güne bir yemeğimi paylaştığım sokak kedisi.

Uzaklardan bir ses sonsuzluğa ulaşılabilecek bir yolda olduğumu söylüyor. Bu yola girildiği zaman dönüşün olmadığını ve bu yol boyunca büyük zorluklarla karşı karşıya geleceğimi daha önce de defalarca başkalarından duymuştum.Bu günlerde kafamın içinde sonsuzluğa giden yol hakkında bir takıntı oluştu.Acaba böyle bir yol var mıydı?Ben bunları düşünürken kendimden geçmiş gecenin olduğunun farkına varamamışım.Bu duygu ve düşünceler içinde yatağa doğru ilerlerken insanoğlunun ana rahminden dünyaya ilk göz kırpışından itibaren sonsuzluğa giden yola adım attığına karar verdim.
(more…)