Özlüyorum öyleyse varım, hayattayım. Hayatın bize sunduğu olağanüstü nimetlerin farkındayım. Bu ne hoş yolculuk? İyi ki yola çıkmışım. Sonuç mutluluksa ve mutluluk bir yolculuksa pişmanlığa izin vermemeli. Asla pişman değilim. Şu kısa hayatımızda mutluluğu iyi ki ertelemedik. Birbirimizin yoluna çıkmakla ne de iyi ettik… Yüreğim böylesine bir sevgiyle doluyken ölümcül bir hastalığa yakalanabilir miyim? Bu aşkı yaşamak kaderimizde varmış. Ancak bu yaşadığımız, bildiğimiz bir aşk değil. Aşktan da üstün bir şey.

(more…)

Sanki aşıkmışım gibi

Aşk şarkıları dinleyip uzaklara dalıyorum

Hep onu düşünüyorum

Pamuk ellerini tutuyorum

(more…)

Haydarpaşa Garı’nda bekleyen birkaç yolcuyu gözlemliyorum.Gidiyorlar,neleri bıraktıklarını bile bile…Gittikleri şehrin hasretliğini,içten içe duya duya…
 
Hiç düşünmemiştim kaçmak isterken bu şehirden, yanımda neyi götüreceğimi.Benliğimi mi götüreceğim,hüzünlerimi mi,acısını derinden hissettiğim duygu yüklü cümlelerimi mi bilemiyorum.
 
(more…)

Yüce veli Beyazid-i Bestami Hazretleri şöyle diyordu bir keresinde:

“Bir dertli kul idim derman arayan… Kalbime bir süvari gibi indim. Bütün ellerimle Hakk’ın kapısını çaldım. Bela eliyle çalmadıkça kapı açılmadı. Bütün dillerle izin istedim, hüzün diliyle istemedikçe izin verilmedi. Bütün ayaklarla O’na giden yolda yürüdüm, yokluk ayağıyla yürümedikçe dergahına varamadım. Denildi ki, Ey Beyazid! Nefsinde boş ol!.. Hiç olda gel!.. Yıllarca gayret ettim… Bir gün sükut edince baktım ve gördüm ki derdim, dermanım imiş. Şimdi sen başlangıç istiyorsan; kalp süvarisi, beden piyadesi ol da yola çık…

(more…)

her kalp atışın bir gözyaşımın intiharına sebep’

Yanmış kibrit kokusu geliyor gökten odaya…ve uzanıyor kirpiklerim karanlığın avuçlarına….

Geniş,dümdüz bir sessizlik hakim kainata,ve hepimiz dikkat kesilmişiz iki göğsümün arasına,kulaklarımızı dayamış dinliyoruz,içerdeki saatli bombayı..

(more…)

Evet ! çocuk olmak , daha yolun başında olmak ne kadar güzel. Ne kadar güzel hayellerin en büyüğünü içinde yaşamak, bütün dünyayı kendi düşünde , hayalinde yaşatığın o küçücük dünya haline getirmek.Sana,  her el uzatan büyüğünü o küçük dünyanın kahramanı ilan etmek ne kadar güzel çocuk olmak öyle değil mi.

(more…)

Sevgiliye ithafen…
 
Ne çabuk geçmişti yıllarım.Dün gibi hatırladıklarım,ne çabukta geçmiş olmuştu.Oysa ben geçmişini arayan bir seyyahtım hani.Ne oldu bana,neler değişti söyler misin?
 
(more…)

Merhaba dünya , merhaba pırıl pırıl parlayan ayına ve yıldızına , merhaba gecene ve karanlığına.Dünya ile beraber dönüp durmamız devam ediyor.Yeri geliyor sıkılıyoruz , yeri geliyor bunalıyoruz.Dünya bize hep zoru gösteriyor , olumsuz bir perde indiriyor gözümüzün önüne.Bizler bu perdeyi fark edemiyoruz , gözümüzün önünde  olduğu için onu görüyoruz istediğimiz için değil.O perde ile hiç mücadele etmiyoruz ,edecek olsak insanlar müsade etmiyor, perde biraz kalkacak olsa olumsuzluklar geçiyor önüne, hatta bazende bir aydınlık veya bir ışık o perdenin arkasındaki bir anlık mutluluğu gölgeliyor. Evet biranlık mutluluk , yarım saatlik bir huzur, kısa süreli bir zihinsel özgürlük beni bu düşüncelere itti. Geçenlerde bir akşam evde tek başıma otururken birden elektirikler kesildi, kısa süreli bir şoktan sonra kapattığım perdeleri açtım , açtım ve huzuru , sıhati (more…)

Canınız sıkkın olduğunda ne yaparsınız bilmem. Ben ya içer ya sinemaya gider ya da hem içer hem sinemaya giderim. Canınız sıkkın olmadığında ne yaparsınız bilmem. Ben ya içer ya sinemaya giderim. Bazen ikisini birden yaparım. İnsanın canının sıkkın olmamasının diğer olasılığı can sıkıntısı mıdır bilmem. Başka hangi seçenekler muadili olur  bilmem. Her dakika bir ya da birkaç duygu içinde olmalı mıyız onu da bilmem. İtiraf edeyim bazen ne sıkkın ne sıkkın değil, ne mutlu, ne umutlu, ne üzgün ne sevinçli ne gururlu ne öfkeli hiçbir şeysiz oluveriyorum. İşte o zaman hiçbir yerde oluyorum.

(more…)

Bir saklı zamandır dilimin ucundaki cümleler.Savurur hayatın iştiyaklı göğsüne.Soru sormaya ne takati kalır hayatın,ne de cevabını bulur duygularımın…
 
Kavuşma cümlelerine de,ayrılık cümlelerine de alışkındır dilim.Ne söz söyleyecek diye soranların bakışlarıyla, iner birer birer.Mektup kuşları götürür sevgilinin naiften gönlüne.Aşkın hali hazırdaki şahıslarını aktarır;ben değil sen demenin..
 
Baharın yansımasıdır desem cümlelerimin,kızmaya başlar tabiatın sessiz sakinleri.Cümleden indirirler sahibini on ikiden vuran oklarını.Ağustos böcekleri bile neşvesi yitirir.Karıncalar bırakır çalışmalarını.Cümlelerim sahibinden yoksunluğunun derdiyle kül olur,o küllerden yepyeni bahar cümleleri çıkarır mıyım der durur?
(more…)